Hogedruk argoncompressor van Chinese leveranciers - rechtstreeks van de fabriek voor 3D-printen, lassen en wetenschappelijk onderzoek

De compressiekamer (membraanholte) is volledig vrij van smering. Argon komt niet in contact met vet of olie, waardoor de zuiverheid van het gecomprimeerde gas meer dan 99,999% bedraagt. Dit voldoet aan de strenge reinheidseisen van toepassingen met hoge zuiverheid, zoals elektronische en wetenschappelijke toepassingen, en voorkomt een vermindering van de productopbrengst of het mislukken van experimenten als gevolg van olieverontreiniging.

De statische afdichtingsstructuur van het membraan voorkomt in principe externe lekkage van het procesgas. Dit is cruciaal om het risico op verstikking door de ophoping van argon met een hoge dichtheid in laaggelegen gebieden te voorkomen. Het vermindert tevens het verlies van waardevol gas, wat de operationele veiligheid en de kostenefficiëntie verbetert.

Gezien de relatief hoge adiabatische index van argon (k ≈ 1,67), die een aanzienlijke temperatuurstijging tijdens compressie veroorzaakt, moet het ontwerp van de kromming van de membraanholte worden geoptimaliseerd en voorzien zijn van een efficiënt lucht- of watergekoeld systeem om de uitlaattemperatuur te regelen, de levensduur van het membraan te verlengen en het compressieproces dichter bij energiezuinige isotherme compressie te brengen. Argon zelf is niet-corrosief, maar om betrouwbaarheid en compatibiliteit op lange termijn te garanderen, worden de componenten die in contact komen met de vloeistof doorgaans gemaakt van roestvrij staal 304 of 316L en onderworpen aan strenge ontvetting en reiniging om te voldoen aan hoge zuiverheidsnormen.

Er moet een alarm voor membraanbreuk worden geïnstalleerd. In geval van membraanbreuk moet dit alarm afgeven en de compressor uitschakelen om te voorkomen dat olie en gas zich mengen. Het systeem moet in elke fase veiligheidskleppen, druksensoren en temperatuursensoren integreren om automatische overdruk- en oververhittingsbeveiliging te realiseren.

Voordat met het ontwerp wordt begonnen, moeten de inlaatdruk, de uitlaatdruk (tot 90 MPa), de inlaattemperatuur en het debiet (Nm³/h of m³/h) duidelijk worden gedefinieerd. Op basis van de specifieke samenstelling van het argon en de procesvereisten moet de compressieverhouding van de eentrapscompressie nauwkeurig worden berekend en geregeld om instabiliteit door een te hoge temperatuurstijging te voorkomen en ervoor te zorgen dat het systeem efficiënt werkt op het optimale bedrijfspunt.